Ας το παραδεχτούμε: όταν σκεφτόμαστε την 25η Μαρτίου, το μυαλό μας δεν πηγαίνει μόνο στην Επανάσταση του 1821 και στον Ευαγγελισμό, αλλά και στον… μπακαλιάρο! Ναι, αυτός ο κακός… ψαράς που μας έχει γίνει φίλος και σύμμαχος σε κάθε εορταστική περίσταση. Μπορεί να μην σήκωσε σημαία ή να χτύπησε κανονιά κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά, ας το πούμε, ο μπακαλιάρος μας κρατάει γερούς στην παράδοση!
Η Ιστορία του Μπακαλιάρου
Αν και ίσως πολλοί να πιστεύουν πως ο μπακαλιάρος είναι το αποτέλεσμα μιας ευτυχούς σύμπτωσης του να μας έχει αφήσει η θάλασσα ψάρια και να έχει έρθει η σειρά του να «περάσει» στις γιορτές, η αλήθεια είναι λίγο πιο ενδιαφέρουσα. Η συνήθεια της 25ης Μαρτίου να τρώμε μπακαλιάρο συνδέεται με την νηστεία της Σαρακοστής, που προϋποθέτει την αποχή από το κρέας. Ωστόσο, όλοι γνωρίζουμε πως το κρέας, έστω και στον ατμό, είναι αδύνατον να το αντικαταστήσουμε με απλά σαλατικά. Και εκεί ακριβώς εμφανίζεται ο μπακαλιάρος, ο «αγωνιστής» της ημέρας, προσφέροντας μια ικανοποιητική επιλογή που μπορεί να συνδυαστεί με την απαραίτητη σως σκόρδου ή λαδολέμονου.
Όπως ο λαός μας το 1821 αγωνίστηκε για την ελευθερία, έτσι και ο μπακαλιάρος αγωνίζεται για την διατήρηση της παράδοσης σε κάθε γιορτή. Δεν παραδίδεται εύκολα. Είτε τηγανισμένος είτε κοκκινιστός, ο μπακαλιάρος είναι εκεί για να μας θυμίσει πως οι δύσκολες καταστάσεις (όπως οι νηστείες και οι διατροφικές στερήσεις) μπορούν να ξεπεραστούν με τον κατάλληλο «στρατηγό» – τον αγαπημένο μας ψαρά.
Ας είμαστε ειλικρινείς, η σχέση του μπακαλιάρου με το ούζο δεν είναι απλώς μια γευστική απόλαυση, αλλά σχεδόν… ένα θρησκευτικό καθήκον για τον Έλληνα! Κάθε χρόνο, όταν βυθίζεις το κομμάτι του τηγανισμένου μπακαλιάρου στο πιάτο, το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό σου δεν είναι μόνο το σκόρδο, αλλά και το ούζο που πρέπει να το συνοδεύσει. Αν δεν υπάρχει ούζο, τότε κάτι πάει στραβά. Μην το ψάχνεις!
Η 25η Μαρτίου, λοιπόν, είναι και μέρα συνάντησης με την οικογένεια, την παρέα και τους φίλους. Το τραπέζι γεμάτο μπακαλιάρο, τηγανητό και αλατισμένο, με πατάτες και διάφορες λιχουδιές, φέρνει κοντά ανθρώπους. Αν δεν είχαμε τον μπακαλιάρο, ποιο θα ήταν το νόημα της οικογενειακής συγκέντρωσης; Εντάξει, ο Ευαγγελισμός είναι σημαντικός, αλλά ο μπακαλιάρος είναι ο πραγματικός ήρωας αυτής της ημέρας!