Σε ένα παράλληλο σύμπαν, εκεί όπου η κοινή λογική και η πραγματική δημοσιογραφία έχουν εκλείψει, αναδύεται η μεγάλη αποκάλυψη: η πισίνα του Στέφανου Κασσελάκη. Ναι, αυτή η απλή, γαλήνια όαση νερού που θα μπορούσε να φιλοξενεί χαλαρωτικές στιγμές υπό τον ήλιο, έχει μετατραπεί στο νέο μήλον της έριδος στην πολιτική ζωή της χώρας.
Ας δούμε λίγο τα πράγματα πιο αναλυτικά. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει κρίσεις κάθε είδους—από οικονομικά προβλήματα μέχρι φυσικές καταστροφές—αλλά η πισίνα του Κασσελάκη φαίνεται να είναι το θέμα που καίει (αν και μάλλον αυτό είναι λίγο άβολο για μια πισίνα). Τα μέσα ενημέρωσης έχουν πέσει με τα μούτρα στην ιστορία αυτή, όπως οι αργοναύτες στη χρυσόμαλλη νύμφη, έτοιμοι να ξεδιψάσουν την όρεξή τους για κάτι πιασάρικο.
Μήπως όμως αυτή η ιστορία είναι πραγματικά τόσο σημαντική; Αντί να ασχοληθούν με το πώς οι πολιτικοί μας σκοπεύουν να αντιμετωπίσουν τις πυρκαγιές, την ακρίβεια ή το σκάνδαλο των υποκλοπών, κάποιοι δημοσιογράφοι προτιμούν να ρίχνουν την προσοχή του κοινού στο αν η πισίνα έχει τις σωστές άδειες. Λες και τα προβλήματα του κόσμου θα λυθούν αν μάθουμε αν η πισίνα αυτή είναι νόμιμη ή όχι.
Και βέβαια, δεν λείπει το πολιτικό παιχνίδι γύρω από το θέμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης, ενώ η κυβέρνηση υπερασπίζεται την αξιοπρέπεια του έθνους και την… πισίνα. Οι ατάκες πετάγονται σαν σαΐτες, με το είδος της σοβαρότητας που μόνο η ελληνική πολιτική σκηνή μπορεί να προσφέρει: εκεί όπου κάθε σταγόνα νερού μπορεί να γίνει τσουνάμι.
Η αλήθεια, όμως, είναι ότι η όλη υπόθεση θυμίζει περισσότερο παράσταση παρά πολιτική. Αντί να επικεντρωθούμε σε σοβαρά ζητήματα, παρακολουθούμε μια φαρσοκωμωδία με πρωταγωνιστή μια πισίνα και τα πολιτικά παιχνίδια γύρω της. Είναι σαν να παρακολουθείς ένα έργο όπου οι πρωταγωνιστές έχουν ξεχάσει το σενάριο και αυτοσχεδιάζουν με ό,τι τους έρθει στο μυαλό.
Και ενώ οι ειδήσεις κατακλύζονται από τις τελευταίες εξελίξεις για το χρώμα των πλακιδίων της πισίνας, η χώρα συνεχίζει να παλεύει με τα αληθινά προβλήματα. Μήπως, λοιπόν, θα έπρεπε να στραφούμε σε αυτά τα προβλήματα και να αφήσουμε την πισίνα στην ησυχία της; Ή μήπως να απολαύσουμε τη φαρσοκωμωδία αυτή με την ίδια ελαφρότητα που της αρμόζει; Άλλωστε, σε αυτό το θέατρο του παραλόγου, το γέλιο είναι το μόνο που μας απομένει.
Έτσι, αν στο τέλος της ημέρας η πισίνα αυτή αποδειχθεί «νόμιμη», τουλάχιστον θα έχουμε μάθει κάτι σημαντικό: ότι στην Ελλάδα, η πολιτική σκηνή μπορεί να μετατρέψει ακόμα και μια απλή πισίνα σε πεδίο μάχης. Και αυτό, αν μη τι άλλο, είναι κάτι που αξίζει να το θυμόμαστε την επόμενη φορά που θα ανοίξουμε την τηλεόραση και θα δούμε τις τελευταίες ειδήσεις.