Η Κική Δημουλά , γεννήθηκε στην Αθήνα 6 Ιουνίου 1931 με το όνομα Βασιλική Ράδου , με καταγωγή από την Μεσσήνη. Πέθανε στην γενέτειρά της 22 Φεβρουαρίου 2020 από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 88 ετών. Υπήρξε μία από τις σημαντικότερες Ελληνίδες ποιήτριες του 20ού και 21ου αιώνα, με πλούσιο έργο που αναγνωρίστηκε τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Στην Ακαδημία Αθηνών υπήρξε τακτικό μέλος στην έδρα της ποίησης.
Εργάστηκε για πολλά χρόνια στην Τράπεζα της Ελλάδος, από το 1949 έως και το 1973 όπου γνώρισε και τον σύζυγό της, ποιητή Άθω Δημουλά και μαζί του απέκτησε δύο παιδιά. Παράλληλα, αφιερώθηκε στη λογοτεχνία, χαράζοντας έναν ιδιαίτερο ποιητικό δρόμο γεμάτο ευαισθησία, ειρωνεία και υπαρξιακή αγωνία.
Η πρώτη της ποιητική συλλογή εμφανίστηκε στα 19 της χρόνια με το όνομα «Ποιήματα» το 1952, όμως μετά από λίγο αποκήρυξε εκείνη την πρώτη συλλογή της. Η επίσημη είσοδός της στην ποίηση έγινε το 1956, με τη συλλογή «Έρεβος». Αργότερα ήρθαν οι «Ερήμην», «Επί τα ίχνη» και η συλλογή «Το λίγο του κόσμου» για την οποία τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποιήσεως. Το Κρατικό Βραβείο Ποίησης απέσπασε η συλλογή της «Χαίρε ποτέ», ενώ το Βραβείο του Ιδρύματος Ουράνη της απονεμήθηκε για την «Εφηβεία της λήθης», στην οποία περιλαμβάνεται το ποίημα «Σαν να διάλεξες».
Η ποίηση της Δημουλά χαρακτηρίζεται από τη βαθιά ενασχόληση με το χρόνο, τη μνήμη, την απώλεια και την ανθρώπινη μοναξιά. Με έναν μοναδικό συνδυασμό λυρισμού και καθημερινής γλώσσας, η Δημουλά έφερε την ποίηση κοντά στον αναγνώστη, μετατρέποντας το ασήμαντο σε σημαντικό και το καθημερινό σε αιώνιο.
Μερικές από τις σημαντικότερες ποιητικές της συλλογές:
- “Έρεβος” (1956)
- “Το λίγο του κόσμου” (1971)
- “Χαίρε ποτέ” (1988)
- “Η εφηβεία της λήθης” (1994)
- “Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως” (2007)
Εκτός από ποίηση, έγραψε και πεζά κείμενα, ενώ το έργο της μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες, κάνοντάς την μία από τις ελάχιστες Ελληνίδες ποιήτριες με διεθνή αναγνώριση.
Στις 16 Ιανουαρίου 2020, η κυρία Λίνα Μενδώνη, η υπουργός Πολιτισμού πρότεινε την Κική Δημουλά, με επίσημη επιστολή της προς την Επιτροπή, για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Η Κική Δημουλά έφυγε από τη ζωή το 2020, αφήνοντας πίσω της ένα ανεκτίμητο λογοτεχνικό έργο που εξακολουθεί να εμπνέει και να συγκινεί. Οι στίχοι της συνεχίζουν να συνοδεύουν τις στιγμές των αναγνωστών, δίνοντας φωνή στη σιωπή και ουσία στο εφήμερο.
«Βαδίζεις σε μιαν έρημο. Ακούς ένα πουλί να κελαηδάει. Όσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί μέσα στην έρημο, ωστόσο εσύ είσαι υποχρεωμένος να του φτιάξεις ένα δέντρο. Αυτό είναι το ποίημα».