Ο Δημήτρης Μπισλάνης, γεννημένος το 1933 στη Θεσσαλονίκη, υπήρξε ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς “κακούς” του ελληνικού κινηματογράφου. Με την επιβλητική του παρουσία και το αυστηρό του βλέμμα, κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του σε περισσότερες από 80 ταινίες μέσα σε μόλις 15 χρόνια καριέρας.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Δραματική Σχολή του Ελληνικού Ωδείου στην Αθήνα, ο Μπισλάνης ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία στο θέατρο το 1961. Η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση ήρθε το 1962 με την ταινία “Μερικοί το προτιμούν κρύο” της Φίνος Φιλμ, όπου άρχισε να καθιερώνεται σε ρόλους “σκληρών” και “κακών” χαρακτήρων
Καριέρα και ρόλοι
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Μπισλάνης συμμετείχε σε περίπου 80 ταινίες, εκ των οποίων 27 ήταν παραγωγές της Φίνος Φιλμ. Συνεργάστηκε στενά με τον Νίκο Ξανθόπουλο, εμφανιζόμενος μαζί του σε οχτώ ταινίες. Ξεχώρισε για τους ρόλους του ως αρχισυντάκτης στην “Η Βίλλα των Οργίων” (1964) και ως ανακριτής ασφαλείας στο “Κοντσέρτο για Πολυβόλα” (1967) .
Η ικανότητά του να ενσαρκώνει ρόλους αυστηρών και επιβλητικών χαρακτήρων τον έκανε ιδιαίτερα αγαπητό στο κοινό, παρά το γεγονός ότι συχνά υποδυόταν τον “κακό” της υπόθεσης. Η φυσιογνωμία του και η υποκριτική του δεινότητα τον καθιέρωσαν ως έναν από τους κορυφαίους καρατερίστες του ελληνικού κινηματογράφου.
Προσωπική ζωή και θάνατος
Ο Μπισλάνης πέθανε πρόωρα την Πρωτομαγιά του 1977, σε ηλικία μόλις 44 ετών, σε νοσοκομείο του Βερολίνου. Η αιτία του θανάτου του ήταν γάγγραινα, η οποία οδήγησε σε ακρωτηριασμό του ποδιού του. Η εξόδιος ακολουθία του τελέστηκε από τον αδερφό του, ο οποίος ήταν ιερέας, και η ταφή του έγινε στο κοιμητήριο της Καλλιθέας. Στην κηδεία του παρευρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ο Δημήτρης Κωνσταντάρας και ο συντετριμμένος Μάνος Κατράκης .
Παρά το σύντομο της ζωής και της καριέρας του, ο Δημήτρης Μπισλάνης κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στον ελληνικό κινηματογράφο, με την ερμηνευτική του δεινότητα και την επιβλητική του παρουσία να τον καθιστούν έναν από τους πιο αξέχαστους “κακούς” της μεγάλης οθόνης