Πώς ένα πρόστιμο μπορεί να είναι η απάντηση σε όλα τα προβλήματα;
Ζούμε στην εποχή των θαυμάτων. Το κράτος μας, με την απαράμιλλη σοφία του, έχει ανακαλύψει την απόλυτη λύση για όλα τα κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά προβλήματα. Ποια είναι αυτή η λύση; Μα, φυσικά, τα πρόστιμα! Ναι, καλά διαβάσατε. Γιατί να βελτιώσουμε τις συνθήκες ζωής, να επενδύσουμε σε υποδομές ή να λύσουμε πραγματικά προβλήματα, όταν μπορούμε απλά να επιβάλουμε πρόστιμα για τα πάντα;
Παράνομη στάθμευση; Πρόστιμο!
Δεν ανακυκλώνεις; Πρόστιμο!
Πέταξες σκουπίδια στο δρόμο; Πρόστιμο, φυσικά!
Και το καλύτερο; Δεν έχει σημασία αν το κράτος έχει παράλογους νόμους, λειψή οργάνωση ή τρύπες σε κάθε γωνιά του συστήματος. Αυτό που μετράει είναι ότι πάντα υπάρχει ένα πρόστιμο που περιμένει να κάνει τη δουλειά.
Η αόρατη αγάπη του κράτους για τα πρόστιμα
Είναι προφανές ότι το κράτος μας δεν κάνει τίποτα από αγάπη για τα χρήματα (μακριά από εμάς τέτοιες κατηγορίες!), αλλά γιατί θέλει να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους. Θέλει να μας διδάξει ότι για κάθε λάθος μας, υπάρχει μια συνέπεια. Μια χρηματική συνέπεια, για να είμαστε ακριβείς. Γιατί τι καλύτερο κίνητρο υπάρχει από το να χάνεις το μισό σου μισθό σε πρόστιμα;
Αν καθυστερήσεις να πληρώσεις το λογαριασμό της ΔΕΗ, μην ανησυχείς, δεν θα σου κόψουν το ρεύμα. Θα σου στείλουν απλώς ένα πρόστιμο, τόσο υψηλό που θα αναρωτιέσαι αν αγοράζεις νέα οικιακή συσκευή. Όμως, αυτός είναι ο τρόπος τους να σε βοηθήσουν να γίνεις υπεύθυνος πολίτης.
Ο εφιάλτης της καθημερινότητας: Πρόστιμο για ό,τι κινείται (ή δεν κινείται)
Στην Ελλάδα, τα πρόστιμα είναι σαν τα κουνούπια το καλοκαίρι. Παντού και ασταμάτητα. Θέλεις να βγεις μια βόλτα με το αμάξι; Πρόστιμο για παράνομη στάθμευση. Θέλεις να αναπνεύσεις καθαρό αέρα; Πρόστιμο γιατί δεν έβγαλες τη μάσκα σου στην ώρα της καραντίνας (ξέρουμε ότι δεν είμαστε πια σε καραντίνα, αλλά οι συνήθειες μένουν).
Γιατί, λοιπόν, το κράτος αγαπά τα πρόστιμα τόσο πολύ; Είναι απλό: γιατί είναι το μόνο πράγμα που λειτουργεί σωστά! Όλα τα άλλα μπορεί να είναι διαλυμένα – δρόμοι γεμάτοι λακκούβες, νοσοκομεία χωρίς κρεβάτια, γραφειοκρατία που σου τρώει τη ζωή – αλλά όταν πρόκειται για πρόστιμα, το σύστημα είναι αλάνθαστο. Απλώς καθυστερείς να πληρώσεις μια δόση και τσουπ! να το πρόστιμο!
Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτό;
Ας κάνουμε μια μικρή φανταστική διαδρομή στον κόσμο του μέλλοντος, όπου το κράτος έχει τελειοποιήσει το σύστημα προστίμων. Φανταστείτε την εξής σκηνή: είσαι στο σπίτι σου και τρως το αγαπημένο σου φαγητό. Ξαφνικά, χτυπάει το κουδούνι και ανοίγεις την πόρτα. Είναι ένας υπάλληλος του δήμου με μια συσκευή μέτρησης θερμίδων.
“Έφαγες περισσότερες θερμίδες από όσες πρέπει για το βάρος σου σήμερα”, σου λέει με ένα ευγενικό χαμόγελο. Και ναι, μάντεψε: πρόστιμο!
Είναι η λογική συνέχεια του συστήματος. Γιατί να σταματήσουμε στα πρόστιμα για την οδήγηση ή την καθαριότητα; Θα μπορούσαμε να έχουμε πρόστιμα για τα πάντα: για την κακή διατροφή, την ανεπαρκή άσκηση, ακόμα και για την αρνητική σκέψη.
Μήπως είπες κάτι αρνητικό για την κυβέρνηση; Πρόστιμο!
Δεν χαμογέλασες αρκετά στη δουλειά; Πρόστιμο!
Άφησες τα φώτα ανοιχτά για πάνω από τρία λεπτά; Πρόστιμο και για σένα!
Πρόστιμα για το καλό μας
Μερικοί από εμάς μπορεί να πιστεύουμε ότι τα πρόστιμα είναι άδικα. Μπορεί να λέμε ότι το κράτος μας τιμωρεί για το παραμικρό, χωρίς να κάνει κάτι για να βελτιώσει την ποιότητα ζωής μας. Αλλά αυτό είναι μια μικρή λεπτομέρεια. Το κράτος μας αγαπά. Μας αγαπά τόσο πολύ που θέλει να μας προστατεύει από τον ίδιο μας τον εαυτό.
Αντί να μας προσφέρει καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, βελτιωμένες υπηρεσίες υγείας ή πιο ασφαλείς δρόμους, μας επιβάλλει πρόστιμα. Και γιατί; Γιατί, όπως μας διδάσκει η ιστορία, τίποτα δεν πειθαρχεί καλύτερα έναν λαό από το φόβο ενός προστίμου. Και, αν το καλοσκεφτείς, ποιος πραγματικά χρειάζεται καλύτερη ζωή όταν υπάρχει το πρόστιμο για να σε κρατάει σε εγρήγορση;
Η ζωή χωρίς πρόστιμα θα ήταν βαρετή
Φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς πρόστιμα. Θα ζούσαμε όλοι σε μια απόλυτη ελευθερία, χωρίς κανένα φόβο για το επόμενο γράμμα της εφορίας ή την κλήση από την τροχαία. Θα ήμασταν ελεύθεροι να παρκάρουμε όπου θέλουμε, να πετάμε τα σκουπίδια μας όπου μας αρέσει και να απολαμβάνουμε την καθημερινότητα χωρίς καμία συνέπεια. Τι βαρετός κόσμος!
Η ζωή χωρίς πρόστιμα θα ήταν σαν καφές χωρίς ζάχαρη. Ναι, μπορεί να είναι καλή για την υγεία σου, αλλά πραγματικά, ποιος θέλει μια τόσο γλυκιά ζωή χωρίς την πιπεριά του φόβου;
Ευχαριστούμε για τα πρόστιμα, αγαπητό κράτος!
Στο τέλος της ημέρας, τα πρόστιμα είναι το μοναδικό πράγμα που μας κρατάει ενωμένους ως κοινωνία. Είναι η κοινή μας εμπειρία, το μαστίγιο που μας κρατάει στην τάξη, ο τρόπος του κράτους να μας λέει: “Σ’ αγαπώ, αλλά αν κάνεις λάθος, θα σου πάρω τα λεφτά σου.”
Ας είμαστε λοιπόν ευγνώμονες. Γιατί χωρίς τα πρόστιμα, ποιος ξέρει πώς θα ήταν η ζωή μας; Σίγουρα πιο ήρεμη, ίσως και πιο χαρούμενη, αλλά θα μας έλειπε κάτι. Θα μας έλειπε η αγωνία κάθε φορά που ανοίγουμε το γραμματοκιβώτιο. Θα μας έλειπε η έκπληξη όταν βρίσκουμε το ειδοποιητήριο για ακόμα ένα πρόστιμο.
Έτσι λοιπόν, αγαπητό κράτος, σε ευχαριστούμε. Σε ευχαριστούμε που μας τιμωρείς για κάθε τι μικρό και μεγάλο. Σε ευχαριστούμε που μας κρατάς σε εγρήγορση. Και, πάνω απ’ όλα, σε ευχαριστούμε που δεν κάνεις τίποτα για να βελτιώσεις τη ζωή μας. Γιατί, όπως φαίνεται, τα πρόστιμα είναι το μόνο πράγμα που λειτουργεί τέλεια σε αυτή τη χώρα!